Różne wizje, part I

Pojechaliśmy do IKEA zrobić wstępne rozeznanie. I okazało się, że to był bardzo znaczący wyjazd.
Weszliśmy na halę z przykładowymi aranżacjami wnętrz i od razu dostrzegłam to, o co mi chodzi:
- O patrz, ta kuchnia. Właśnie taką chcę, tylko białą!

Mój Mąż popatrzył na mnie z miną jakbym właśnie powiedziała coś bardzo dziwnego.
- Żartujesz..?
- Nie, czemu?

Okazało się, że to, co dla mnie jest piękną, klasyczną kuchnią, dla niego jest meblami dla "starych dziadków", określonymi później jako "styl irlandzkiej gosposi".

I że, najogólniej mówiąc, nie czułby się szczęśliwy w tak urządzonym mieszkaniu.
Bo biała ok, niech będzie, ale raczej taka:

Ewentualnie taka:

Czyli wyjazd się przydał. Nic nie wybraliśmy, ale przynajmniej wiemy już, że nie będzie łatwo i że kiedy już skończymy to całe urządzanie to na pewno będziemy mistrzami w trudnej sztuce kompromisów. Między sobą nawzajem i między rynkiem a naszym portfelem.